Maak je geen zorgen.
Ze zijn heel goed voorbereid.
THE HEAVY WATER WAR
Luchtafweer, heren.
Gordels om.
Maak jullie gereed.
Hou vol. Maak je gereed om te springen mochten we geraakt worden.
Is iedereen gereed?
Het gevaar is voorbij. Ontspan je.
De generaal-veldmaarschalk was het met m'n beleid eens.
Hij sprak er openhartiger over dan ik zelf gedurfd had, eerlijk gezegd.
Vond je niet dat hij op m'n oude vriend Erwin lijkt? Alleen krachtiger, ouder.
Dat klopt.
Er waren wel een paar vreemde figuren bij.
Deze lui waren interessanter...
maar ook gevaarlijker dan die we tot nu toe kennen.
Zei je dat Schrödinger in Londen zit? - Ja, of daar in de buurt.
Je beseft toch wat je ze beloofd hebt? - Wat bedoel je?
Londens ondergang.
Een bom maken is iets heel anders. Wie weet of het daar ooit van komt.
En als ze jullie dwingen om een bom te maken?
Door dit vagevuur moeten we nu heen.
Maar ik kan nu eindelijk alles doorzetten wat ik wil.
Merkwaardig eigenlijk.
Klaar voor actie.
Nummer één, klaar? - Ja, sir.
Nummer twee, klaar? - Ja, sir.
Nummer één, springen.
Nummer twee, springen.
Blijf dit tempo aanhouden. Springen.
Waar zijn we? - Dat weet ik niet.
We verzamelen de rest van de containers voordat ze ondersneeuwen.
En dan trekken we oostwaarts.
De eerste die een hut vindt, krijgt een slok whiskey.
Harde storm en sneeuw. Het weer verslechtert vandaag.
Geen bericht van Grouse? - Niet sinds gisteren.
Daar is het weer te slecht voor. - Dank u.
Volgens de piloten zijn ze te ver noordelijk gedropt.
Ze hadden hier gedropt moeten worden.
In plaats daarvan zijn ze nu hier.
Hoe ver is dat? - Zo'n 38 kilometer verder.
Hoeveel tijd kost ze dat? - In zware sneeuw ongeveer een dag.
Buiten is niemand meer.
Wat doe je hier? Zeg op.
Jagen. - Alleen?
Alleen? - Ja.
Hoe heet je? Hoe heet je? - Jens Kristiansen.
Wat doe je met 3000 kronen?
Die zijn van m'n broer. Ik moet ze afgeven in Uvdal.
Ben je van de NS? - Wat?
Je verstond hem best. Ben je lid van de NS?
Ja. Nee, bedoel ik.
Wie zijn jullie?
Ik ben lid. - Van de NS?
Ben je lid van de NS?
Geef antwoord. - Nee.
Zijn jullie van het verzet?
Dan is het goed.
Dat is het. Jullie zijn van het verzet, hè? Hup, Noorwegen.
Zal ik hem neerschieten?
Nee, niet hier. De eigenaar mag hier geen stapel botten vinden.
Ik kan het ook elders doen.
Wat doen we?
Waar zijn we? - Wat bedoel je?
Op de kaart waar zijn we?
Zijn we ver van het Bjornesfjord? - Ja.
Wil je blijven leven? Wijs ons dan de weg.
Voor de zekerheid.
Halt. Halt.
Handen omhoog.
Jens. Einar.
Blijf gerust staan. Geen probleem.
Is het zwaar, Haukelid?
Fijn, jongens.
Knut. Dat werd tijd. - Goed je te zien.
Hij was heel geschikt.
Mond dicht, anders snijden we je tong af.
Ik zeg geen woord.
En als je het toch doet, dan ben je er geweest.
Hier heb je eten voor een week.
Blijf drie dagen weg van andere mensen.
Ga nu maar.
Z'n tong eraf snijden? - Wat moet je anders zeggen?
Van nu af aan vormen we één team. Ik heb de leiding.
Ons doel is het opblazen van de zwaarwaterfabriek.
Haugland blijft de radioverbinding doen.
Skinnarland gaat met radio de hoogvlakte op, zonder informatie.
En wij bekijken waar we gaan afdalen.
Een blij weerzien en klaar voor vertrek. Tot nu toe een groot succes.
Mag ik?
Wat? - Niets.
Zeg op, wat is er?
Je glimlacht.
Dat doe ik wel eens vaker.
Ik wist niet dat je kon zingen. - Je weet zoveel niet.
Kapitein Julie Smith, hoofd Noorse operaties. Vijf broers.
Beste student van haar jaar. Haalde de voorpagina van de lokale krant.
Dat was nooit eerder gebeurd.
Een paar mannen zijn me voorgegaan.
Niettemin indrukwekkend.
Het spijt me als ik wat ongevoelig was. - Wanneer?
Over je man. Ik wist niet dat hij vermist was.
Dat zijn zoveel mensen.
We hadden continu ruzie. Ik was blij toen hij werd opgeroepen.
Ik hoopte dat z'n afwezigheid de liefde zou versterken en zo.
Maar hij is nu al zo lang weg.
Ik weet niet meer hoe ik hem moet missen.
Vindt je me nu een vreselijk mens?
Nee, ik begrijp het wel.
Directeur Henriksen.
Zwaarwaterfabriek Vemork
Is alles onder controle? - Ja.
De sabotages zijn nu voorbij. De productie loopt weer op volle toeren.
Dank u zeer. We waarderen uw medewerking.
Dat is toch ook in het belang van Hydro.
Tot ziens. - Majoor Decker...
U hebt medewerkers gearresteerd nadat u gehoord had...
dat de Engelsen de fabriek wilden saboteren.
Wordt het niet tijd dat u die nu weer vrijlaat?
Nee.
Mocht u van mening veranderen, een van hen heet Rolf Danielsen.
Brun. Weet u waar hij is?
In Engeland, Henriksen. In Engeland.
Vindt u het niet toevallig dat al die kleine sabotage-incidenten voorbij zijn...
sinds hij verdwenen is? Zomaar?
Goedenavond, directeur.
Twee bewakers op de brug. Wachthuisje op fabrieksterrein met 10 à 12 Duitsers.
Mitrailleur op het dak. Onduidelijk hoe vaak die bemand is.
Schijnwerpers hier, hier en hier. Ze verlichten het grootste deel van 't terrein.
En hoe komen wij daar beneden? - Vanaf de oostkant. Hierzo.
We volgen de weg en vallen ze op de brug aan. Dan hierheen.
Het dekkingsteam gooit het wachthuisje plat met handgranaten.
Kayser, Idland, Strømsheim en ik gaan het gebouw in...
plaatsen de explosieven met lonten van twee minuten en blazen de boel op.
Is dat het plan? - Ja, dat is het plan.
We schieten ons een weg naar binnen? - Ja.
En als er versterking uit Rjukan komt? - Dan zijn we allang weg.
En zo niet?
Hoe zit het met de aftocht? - Dezelfde weg terug.
Wat? - En het ravijn?
Dat is te steil. Daar kunnen we niet naar beneden.
Zo'n afdaling kost tijd en is riskant.
Er kan versterking komen voor we klaar zijn.
Meer kans om schieten te vermijden. - Schieten is onvermijdelijk.
Als de afdaling lukt, zijn we verder onzichtbaar.
Als we midden op de brug staan en er komt versterking, wat dan?
Daar staan maar twee Duitsers. - Plus de tien à twaalf in het wachthuisje.
Ik vind het een slecht plan.
Daar is het nu wel wat laat voor. - Wanneer had ik 't dan moeten zeggen?
Je vroeg wat we ervan vonden, Joachim.
Vroeg ik dat?
Laat mij morgen het ravijn checken. Gaat het niet, dan gaat het niet.
Het is wel mogelijk.
Onder Våer.
Ik wil iedereen apart spreken.
Wat vind jij?
Het ravijn.
Jij en ik zijn de aanvoerders van de groep.
En als Engeland voor de brug kiest, dan wordt het de brug.
Ik doe wat jij beslist. Mij maakt het niet uit.
Je weet al hoe ik erover denk.
Waarom ga ik niet mee naar binnen? - Je bent buiten nodig.
Ik weet niet wat de beste route is.
Het ravijn biedt meer kans om ongezien binnen te komen.
Ik zou het graag met je eens zijn, maar dat ben ik niet.
Het ravijn.
Jij gaat niet mee, Knut. Jij blijft boven met de radiozender.
Daar beneden heb je meer aan mij. Je hebt elke man nodig.
Jij blijft hier.
Twee voor de brug, twee blanco, en de rest stemt voor het ravijn.
En de terugtocht? - Wanneer we zover zijn...
Als we zover komen.
Dan doen we wat het meest praktisch is. Het gaat om overleven.
Kijk eens wat mooi.
Uitstappen.
Danielsen is net vrijgelaten. - Ja, ik zag ze vanuit het raam.
Weet jij daar iets van? - Alleen dat hij hier net is afgezet.
Je bent zo schattig als je liegt.
Hoe is het eigenlijk met je?
Ik mis je.
Maar het is gezellig met kleine Lise. Leuk om haar te horen voorlezen.
Mooi.
Waar zit je eigenlijk aan te denken?
Aan Jomar Brun.
Hij blijkt al heel lang de fabriek te hebben tegengewerkt.
Hij was m'n naaste medewerker. Ik vertrouwde hem blindelings.
En waar ben je nu bang voor? - Het archief zit vol met brieven van ons.
Verwijder die dan. - Die documenten zijn van Hydro.
Er staat niets verdachts in, maar zoveel contact kan argwaan wekken.
Waar wacht je op? Haal ze daar weg.
De nacht van 27 op 28 februari 1943
Het is volle maan, maar 't zicht is slecht. - Het klaart vast op.
Ik vind de weg toch wel.
Succes.
Wijziging van plan. Ze nemen het ravijn. - Wat? Waarom?
De brug is zwaarbewaakt. Er ligt ijs op de rivier.
Een man is eroverheen gelopen. - Dan is het dus te doen.
Ja, maar met heel veel risico.
Dezelfde vertrektijd? - Ja, 20:00 uur.
Dat is nu. Ze gaan nu naar beneden.
We laten de ski's hier achter. - En de rugzakken?
Er staat een schuurtje beneden.
Auto.
De rugzakken.
Auto. Liggen.
We gaan.
Wisseling van de wacht over dertien minuten.
Ze zijn hier naar beneden gegaan, en nu zijn ze hier, waar ze wachten.
Geen nieuws is goed nieuws. Voorlopig tenminste.
Goedenavond, directeur Henriksen. - Goedenavond.
Oké, nog één minuut.
We tellen af.
Arne, nijptang.
Ze zijn door het hek heen. Storhaug daalt hier af om de brug te bewaken.
De andere zes jongens nemen deze weg hier.
De deur aan de andere kant van de wachters. Dek ons.
Deur op slot. Probeer die aan de andere kant. Wij nemen de schacht. Nu.
Klaar?
Als ze 't vragen, beschrijf je precies hoe een Engels uniform eruitziet. Begrepen?
Vooruit.
Twee minuten lijkt me wat lang. - Eén minuut?
Dertig seconden.
Is daar iemand?
Opschieten.
Licht.
Helberg, jij gaat terug naar de hut en steekt alles in brand.
Lades, kasten, bedden, wat dan ook. Je verbrandt alles.
De rest gaat hier uiteen. Kjelstrup, Haukelid, jullie gaan over de hoogvlakte.
Poulsson, jij volgt het Numedal.
De andere vijf gaan rechtstreeks naar Zweden. Daar zien we elkaar.
Hoeveel tijd denk je dat het ons kost? - Twee, drie weken.
Maar dan gaan we ook goed los. Jullie redden je wel.
We waren best wel goed, hè? - Ik geloof van wel.
Goede reis. - Insgelijks.
Het is ze gelukt. Alle tanks opgeblazen. Ze zijn allemaal veilig op de hoogvlakte.
Morgen richting Zweden. Daar drinken we op, wat jullie?
Daar drinken we een dubbele op.
Iedereen mee eens? - Lijkt me wel.
Dank u, sir. - Proost. Goed werk.
Nee, op z'n Noors. - Ja, skål.
Wacht even. Eén voor één.
Tronstad, we drinken. - Ik heb dorst.
Kapitein Smith en ik willen onze whiskey. Proost. Skål.
Zo laat nog aan het werk? - Ja en u?
Ik ook. Ze hebben de zwaarwaterfabriek opgeblazen.
Wie? - Nog onbekend. Het was sabotage.
Hoe groot zijn de verliezen? - Alle cellen en 900 kilo zwaar water.
En het complex zelf? De krachtcentrale? - Voor zover ik weet onbeschadigd.
Wat moeten we nu doen?
We vragen ze toch wel om het weer op te bouwen?
Deze tv-serie berust op ware feiten die deels gedramatiseerd zijn.
Enkele personages zijn fictief.